Rust.

Vandaag is een hele vreemd dag voor mij. Geen werk, vrij van de tram en gewoon thuis. Een dag waarbij je niet op de klok hoeft te kijken, en het enige ding dat aandacht vraagt je maag is, omdat die het hoog tijd vindt gevoerd te worden.

Als je op andermans zak teert......

Afgelopen week was IJsland weer eens in het nieuws. Nederland wil binnenkort, volgens afspraak, wat centen van die mensen terug hebben. Gelijk staan die gasten daar op de achterste benen. Waar wij het vandaan halen om hen aan een afspraak te herinneren, met tevens het bericht dat de betaling waarschijnlijk niet gaat gebeuren. Dan was die herinnering toch terecht.
Ook Zuid-Europa rommelt, en dan met name Griekenland. De reactie van de bevolking is in de trend van dat de West-Euopeanen toch rijk zijn, en die paar miljard niet gaan missen. Men wil daar gewoon met 62 met pensioen, terwijl wij hier al praten over 67 of misschien later met pensioen te gaan. Men zal ook daar moeten leren dat je niet meer kunt uitgeven dan dat je ontvangt. En wat betreft dat ontvangen, zou het misschien iets zijn om belastinginspecteurs van hier in dienst te gaan nemen. In heel Zuid-Europa is een gigantisch zwart circuit. Probeer maar eens een factuur bij een aannemer uit dat gebied te krijgen.
Wat dat betreft was de actie van de PVV niet eens zo gek, om Griekenland te vragen de drachme weer in te voeren. Misschien kan die partij ook eenzelfde verzoek aan de andere landen van die regio doen.....

Ketelkeuring

Gisteren was het weer zover, mijn verwarmingsketel moest haar jaarlijkse onderhoudsbeurt hebben. Op zich niet zo een probleem, ware het niet dat ik het hok, waar die ketel staat, ook als opslag gebruik. Het is toch zonde om die ruimte niet te gebruiken? Wat je dan gaat doen, is het ontdekken van de ware betekenis van het opruimen, de spullen, tot dan netjes gesorteerd, overal in je huis gaan neerzetten, waardoor het net lijkt alsof een bom is geëxplodeerd, overal staat wat. En als die man dan klaar is, ga de als de bliksem weer aan het werk, waardoor je, na uitgewerkt denk te zijn, nog een taak wacht, het weer terug zetten van de spullen. Ik moet nu nog niet aan de verwarming denken, maar van de winter zal ik blij zijn dat ik hem heb....

Weinig blogjes/ Wandeling op Hemelvaartsdag

Inderdaad blog ik de laatste tijd wat weinig. Niet dat ik niets te doen heb, het tegendeel is meer richting de waarheid, maar ik hou haast geen tijd over om een fatsoenlijke blogbericht in elkaar te zetten.
Wat ik de laatste tijd wel vaker doe is het on-line zetten van filmpje van plekken waar ik geweest ben. Naar aanleiding van de reacties ga ik daar voorlopig mee verder. Zeker toen er tussen de reacties een berichtje zat van iemand die aan huis gekluisterd zit, en zo de drukte op straat nog een beetje kan zien. En die drukte brengt mij naar het andere onderwerp van vandaag, wandeling op Hemelvaartsdag.
Mijn vriendin is sinds jaar en dag een vervend jogster, en wilde een keertje haar route laten zien. Daar ik problemen heb met joggen, bij het minste en geringste vlieg ik door mijn enkels, en zij een hekel heeft aan fietsen, kozen we voor een andere optie, wandelen. Het weer vandaag was er perfect voor, en zo begonnen we aan de wandeling die ons pas bijna drie uur later thuis zou brengen. Nu ben ik echte natuurliefhebber, en voor een lange wandeling draai ik mijn hand niet om. En zo gingen we door het landschap van het landelijke gedeelte van Amsterdam-Noord en een stuk door de landerijen van Landsmeer, waar het de vogels, zowel de drijvende als de vliegende exemplaren, en weidedieren zijn die de rust verstoren. En dat de maand juni is begonnen werd duidelijk gemaakt door een koekkoek. Deze klonk als een klok, ware het niet dat een klok er bij twaalf keer mee ophoudt.
De wandeling heeft een paar korte filmpjes opgeleverd, die ik op mijn Youtube-kanaal heb gezet.
En voor mij heeft de dag een rood hoofd opgeleverd.

Oordeel eens over jezelf?

Vorige week stond ik in een winkel, op zich niets bijzonders, dat gebeurt wel vaker. Komt er een vrouw binnenlopen van, ik schat, voorin de twintig. Zij is stiknerveus, en begint ook met," ik zal het wel fout zeggen....", en de vrouw doet haar bestelling. Duidelijk opgelucht is zij als de man, die haar bedient, zegt dat hij haar bestelling in orde gaat maken. De onzekerheid straalde van die dame af, waardoor ik dan de neiging heb om een hart onder de riem proberen te steken. Fout natuurlijk, die mensen moet je gewoon behandelen als een ander, maar ja dat ben ik. Als ik iemand met moeilijkheden zie, jeuken de handen, en wil ik helpen, ook al waarschuwt mijn omgeving dat het niet gaat lukken. Zo ben ik pas weer een paar keer volledig onderuit gegaan. Maar, ik ga liever onderuit dan dat mij verweten kan worden dat ik alleen heb staan toekijken..... En vooral die paar keer dat het goed gegaan is maakt dat ik weer een paar tegenslagen kan hebben.

Geld is alles.

Stel, je hebt een buurman die niet met geld kan omgaan, en deze komt jou vragen of hij honderd euro van jou kan lenen. Zou jij dit dan doen?
Dezelfde vraag speelt met ook met Zuid-Europa. Hoewel de Grieken onder vuur worden genomen, zijn de praktijken van financieel wanbeheer ook de oorzaak van de problemen in de andere landen.
De Nederlanders, die daar wonen, weten daar vaak over mee te praten. Probeer maar eens een fatsoenlijk factuur te krijgen als je een aannemer laat komen. Vaak wil men een deel zwart hebben, en sta je met je rug tegen de muur, immers, de concurrentie doet dit ook!
Vind je het gek dat er steeds meer opstand komt om deze landen te ondersteunen? En natuurlijk gaan de mensen daar ook klagen. Zeker nu ze de rekening krijgen gepresenteerd van het luxe leventje dat ze jarenlang op onze zak hebben gehad. Wist je dat spoorwegbeambten in Griekenland al met 53 jaar met pensioen gaan?
Misschien wordt het zelfs tijd om de hele euro in heroverweging te nemen, en een soort Noord-euro in te gaan voeren...

Het songfestival.

Heb jij nog gekeken? Dan was je samen met nog één miljoen kijkers. En weer was het een oost-europees land met de hoofdprijs naar huis. Zo vervelend als het festival nu is, zo leuk begon het ooit.
Toen de televisie kwam, was er snel de behoefte aan een internationaal televisienetwerk tussen de Europese landen. Omdat er nog geen gebruik gemaakt werd van satellieten, werd Europa vol gelegd met kabels. En zo konden de televisie- omroepen snel beelden uitwisselen. Kort na de opening kwam het idee om ook amusement uit te gaan zenden. En zo ontstond het Eurovisie songfestival. Het idee was simpel, ieder land trad op in haar eigen taal, en liet een stuk van haar cultuur zien en dit alles live, inclusief een groot orkest. Vreemde eend in de bijt was Israël. Hoewel dit land niet in Europa ligt, was het wel aangesloten op Eurovisie. En zo is heel Europa een paar keer naar Israël afgereisd.
Tot de jaren 90 was dit een feestje van het vrije West- Europa.
De sfeer veranderde toen de muur viel, het communisme haar absolute macht verloor en satelliettelevisie haar intrede deed. Dit betekende het einde van Eurovisie en daarmee eigenlijk ook het Eurovisie Songfestival. Nu is het een spektakelshow geworden, dat weinig meer met cultuur te maken heeft.