Wil jij mij Nederlands leren?

Ik moest naar een engelstalige klant, op zich niets bijzonders, dit gebeurt wel vaker. Wel frappant was het toen zij op een bepaald moment vroeg of ik haar in het Nederlands wilde gaan antwoorden. Verdakke, dat is ingewikkeld, je bent op dat moment helemaal op het Engels gefocust, en dan is het heel lastig om jouw eigen taal te spreken. Ze vertelde mij dat zij gescheiden was, en haar Nederlandse man niet wilde dat ze Nederlands ging spreken, omdat hij Engels een mooie taal vond, en waarschijnlijk nog altijd vindt.
De dame stelde nog een paar vragen over onze taal, waarna de vrouw verzuchtte dat ik het zo simpel uitgelegd had, en of ik haar verder wil helpen in het leren van onze taal. Ik heb dit geweigerd, en haar verwezen naar de taalgroepen die er op internet zijn.
Ik moet toegeven, ik vind het leuk om mensen te begeleiden, en misschien, als er een project op mijn pad komt, zal ik het serieus overwegen. Hoewel ik een nare eigenschap heb, ik ben verschrikkelijk honkvast......

Heetgebakerd.

Zo, de eerste hittegolf hebben we weer achter de rug en waarschijnlijk gaan we er volgende week weer een krijgen. Tja, voor de vorige hittegolf moeten we terug naar 2006.
Maar wat onlosmakelijk samenhangt, in onze compacte gemeenschap zijn heetgebakerde figuren. Nu heb ik het niet over baby's die dit in de doeken zijn gewikkeld, maar meer de mensen die menen alleen op de wereld te zijn. Je kent ze vast wel, keiharde muziek en de deuren cq. ramen open. En o wee als jij er commentaar op geeft, dan vind men dat jij naar een hutje op de hei moet. Ja dag, wie maakt de herrie?
Diezelfde discussie had ik met iemand, die het zo leuk vind om een openluchtconcert te bezoeken. We hebben er weer twee gehad in Amstelveen, en dit keer heeft men zich aan de regels gehouden, ik had tenminste geen geluidsoverlast. Een van de bezoekers vond er niets aan, het was hem te stil. Huh? Normaal moet je daar met oordoppen inlopen om geen gehoorbeschadiging op te lopen. Wat is er lekkerder dan zonder oordoppen in te hoeven lopen. Ook hij vond dat ik op een hutje op de hei moest gaan wonen. Echter, toen ik zie het wel leuk te vinden om op zondagochtend een fanfare door de straat te zien lopen, wat overigens een keer op een luilakochtend echt is gebeurd( ik heb ervan genoten!), vond hij dat je dat niet kon maken omdat het teveel herrie maakt. Wacht even, dus als het voor jouzelf is mag het wel, is het voor een ander, dan mag het niet. Kijk dat is nu typisch meten met twee maken.
Bij de weg, in een hutje op de hei kun je wel herrie maken, dus.......

Avondje Amsterdam.

Mijn vriendin had een goed idee voor de warme avond, zij ging zij niet koken, maar zou ze wat laten brengen, shoarma. Dat je geduld voor zoiets moet hebben is bekend, maar na anderhalf uur werden we toch nieuwsgierig waar ons voedsel bleef." Het is druk", was het antwoord. " Maar we gaan nu beginnen met uw eten." Huh, nu pas? "Waarschijnlijk hadden wij uw telefoonnummer niet." Ja hoor, dat is het eerste wat gevraagd wordt. Toen we wilden afbestellen meldde de meneer aan de andere kant van de lijn dat het eten klaar was. Huh, binnen de twee minuten vlees op temperatuur? Dan moet het haast nog rauw zijn.
Omdat het op straat beter vertoeven was dan binnen, besloten we maar zelf wat te gaan halen, en kwamen zo bij een snackbar terecht, met airco! Ter plekke besloten we maar daar te gaan eten, en zo zaten we nog geen tien minuten later aan een uitgebreide kipsatéschotel.
Na dit opgesmikkeld te hebben, vervolgden we onze wandeling door het oude havengebied van Amsterdam-Noord, en kwamen zo in een Poolse supermarkt terecht. En nu weet ik hoe een analfabeet zich moet voelen, hoewel. Je gaat toch proberen te ontcijferen wat er op de potjes en verpakkingen staat. En eigenlijk gingen we er alleen maar naar binnen omdat we zin hadden in een ijsje

Verkeerd verbonden.

Een klant van mij belde. Hij kreeg een ander internetpakket bij zijn provider. Alleen het modem moest vervangen worden en een tv-modem moest geplaatst worden. Appeltje-eitje zou je denken. Ware het niet dat dit verhaal op een jachthaven afspeelt en ik tegen Hollandse zuinigheid aanliep. De situatie is als volgt er liggen twee woonboten naast elkaar, de bewoners hebben dezelfde achternaam, zitten bij dezelfde provider en delen hun telefoonverbinding. Dit laatste was een keuze van KPN, toen nog PTT geheten. In een telefoonkabel zitten altijd twee aderparen, waarvan meestal een ongebruikt is. Omdat de telefoonmaatschappij geen zin had om een tweede kabel te leggen, was het tweede aderpaar gebruikt om de buren aan te sluiten. Kun je het nog volgen? Mooi want nu komt het ingewikkelde deel, waar zelfs de huidige telefoonmaatschappij niet uit kwam.
De klant stapte over op een alles-in-een pakket. Voor deze overstap moest een ander internetsignaal op de aansluiting gezet worden. Als wat ik zag, op de kabel stond het oude signaal, dus ik had al een vermoeden dat er een lang telefoongesprek aan zat te komen.
En zo geschiedde. Het duurde een tijdje voordat mijn grootste vrees waarheid werd, het signaal was op het andere aderpaar gezet, wat dus betekent dat het signaal bij de buren zat." Geen probleem meneer", antwoordde de helpdeskmedewerker," ik vertel wel even hoe u het andere aderpaar kunt aansluiten" overduidelijk zat de beste man de tekst van een scherm op te dreunen, dus onderbrak ik hem." Moet ik alvast een schep gaan pakken?" "Nee", zei de man," u moet alleen het andere aderpaar in uw aansluiting aansluiten." Het was mij nu duidelijk, de afgelopen paar minuten had ik voor Jan Doedelzak aan de lijn gehangen, dus ik begon de situatie wederom uit te leggen. En toen viel uiteindelijk het muntje," dus u wilt het signaal op het andere aderpaar hebben?" Geachte lezer, in welk deel van de tekst had u dat al door?
Na een hoop gezucht aan de andere kant van de lijn, kwam de oplossing, een verhuizing van het aderpaar." Ik bel de klant wel op zodra dit geregeld is." Ja leuk, als het signaal is omgezet, werkt de telefoon niet meer, dus hoe wil je dan bellen? Na dit weer uitgelegd te hebben, was de man bereid mijn telefoonnummer te noteren.
Het zal mij benieuwen hoe snel dit gaat gebeuren.
Maar een vraag blijft. Waarom zetten telecomprovider zo graag signaal op het andere aderpaar. Dit levert gegarandeerd problemen op.

Nieuwe vrienden, oude bekenden.

Vorige week had ik al een heel kort mailtje geschreven dat ik naar een Zuidafrikaans feest zou gaan. Ik ben daar geweest, en had alleen verwacht een beetje te gaan eten, en lekker te gaan genieten van de muziek, afgescheiden van de artiesten. Dat laatste bleek niet waar, en na een rondje voorstellen leek het alsof we elkaar al jaren kenden.
Het was alleen teleurstellengd dat de belangstelling een beetje tegenviel. Jammer, want het is best leuke muziek, en het is eigenlijk zonde dat we in Nederland weinig muziek van die kant horen, terwijl wij de meeste teksten gewoon kunnen verstaan. Het was dan ook de eerste keer dat er een muziekfeest in deze vorm werd gehouden, in plaats van een feest waar je gericht naar toe moet. Volgend jaar belooft het beter te gaan, de mensen die erbij waren gaan helpen aan de publiciteit, en er waren al reacties van mensen die het jammer vonden dat ze niet wisten wat voor een feest het was.
Ach, volgend jaar juni komen de artiesten weer naar Nederland, en zijn er weer nieuwe kansen.

Ingewikkelde namen.

Valt het jou ook op, de namen van de bedrijven worden steeds ingewikkelder. Was vroeger de beheerder van het elektriciteitsnet in Noord-Holland de firma PEN, het provinciaal elektriciteitsbedrijf Noord-Holland, werd de naam later NUON, en na de splitsing heet het bedrijf Liander. Kun jij die namen makkelijk onthouden? Of wat te denken van de nieuwe naam van boekhandel De Slegte, Polare. Echt een naam waar je direct aan boeken denkt nietwaar?
Andersom zijn er bedrijven die gewoon een lekker uitsprekende naam hebben. De bekendste is inmiddels de firma Klaver, die in haar reclames de draak steekt met bedrijven die hun naam in iets onuitspreekbaars veranderen.
Na deze tekst moet ik even opletten op een paar dingen. Heb ik minimaal drie namen genoemd, heb ik niet een van de firma's voorgetrokken? Ach, ik krijg dan vanzelf te horen wat de nieuwste naam van de Reclamecodecommissie is...... 

Zandvoort.

Na meer dan twintig jaar bezoek ik weer eens Zandvoort. Niet om te zonnen of zo, ik ben geen zonaanbidder, maar voor een barbequefeest. Voorheen kwam ik in dit dorp omdat het vroeger, voor veel Amsterdammers, de gewoonte was om de zomer in een badplaats door te brengen, en daar ook klanten van mij tussen zaten. Ik moet eerlijk zeggen dat ik vrijwel alles nog steeds blindelings kon vinden en dat er weinig veranderd is, nog steeds hangen er overal de borden "Zimmer frei" en er op straat veel Duits gesproken wordt.
Het enige dat wel veranderd is zijn de smartphones, maar ach, ik zit op dit moment deze tekst ook op zo'n ding in elkaar te rammelen.