Sociale media van de laatste tijd?

Als je denkt dat sociale media iets van de laatste tijd is, dan heb je het mis. Sociale media is er al heel lang, en bestaat in allerlei vormen. Denk eens heel eenvoudig aan de 27MC-bakkies, waar menigeen nachtenlang met allerlei mensen zat te kletsen. Of wat dacht je van de briefjes, die klasgenootjes over en weer door de klas schoten, of de stiekeme briefjes, die je in een jaszak stak. Herken je dit? Tegenwoordig is dit vervangen door "vind ik leuks" en "porren".
Een ander stuk sociale media, dat gelukkig een beetje aan het verdwijnen is, zijn de dames, die, tijdens een rit in een drukke stadsbus, zo nodig moeten vragen of hun zoontje de yoghurt wel heeft opgegeten. Ik heb mij altijd afgevraagd of dit gesprek niet op een later moment gevoerd kan worden, omdat het net lijkt alsof de hele wereld vergaat wanneer dit nu niet bekend is. En zo kon de hele bus meegenieten, en wist de hele bus of de yoghurt wel of niet opgegeten was. Toen de bus er nog niet was, had men een ander stuk gereedschap, de schandpaal midden op het plein. Die schandpaal is inmiddels vervangen door Facebook en Google Plus, waar iedereen, in plaats van voor het dorp of de passagiers in de bus, voor de hele wereld voor schut wordt gezet.
En ook het "socializen", welk woord ineens gebruikt wordt, is al zo oud als de weg naar Rome. Voor Facebook en Google Plus bestonden er al "chatcafés", en daarvoor had je zelfs gewone cafés. Die laatste bestaan nog steeds, alleen met een groot verschil. Voorheen ging je er naartoe om gezellig te gaan kletsen( hoewel je er mij niet zag vanwege de rook en dranklucht), tegenwoordig komen diezelfde mensen er ook, maar weten niet hoe snel ze, met laptop of smartphone, online moeten gaan om te gaan chatten, terwijl men omgeven is van andere mensen. Sterker nog, een café zonder wifi ziet de bezoekersaantallen teruglopen, en zo verdwijnt langzaam de oude "social media", ook wel gezelligheid geheten......

Glasvezelweken.

Het lokale kabelbedrijf in Uithoorn is bezig met de aanleg van een spiksplinternieuw glasvezelnetwerk, en het doel is om iedereen aangesloten te krijgen. En zo kreeg ook ons bedrijf een uitnodiging om een aansluiting te laten aanleggen. Je kunt het weigeren, maar dan zal je in de toekomst, zodra je het pand verlaat, alsnog een rekening gepresenteerd krijgen. Dus vol goede moed het internetadres opgezocht, en ons aangemeld. Binnen een paar minuten kregen we al de bevestiging, en kregen we de melding dat er binnenkort bezoek zou komen. En dat bezoek kwam."Is dit nummer 15?" "Eh, nee, dit pand heeft als huisnummer 15A." "Ok, dan kan ik niets doen", vervolgde de bezoeker," u krijgt een brief met instructies", en de man verliet het pand weer. Even later kwam hij snel binnenlopen, lag een brief neer, en maakte zich snel uit de voeten. De brief meldde dat we "niet aanwezig" waren, en of ik maar even een 0900-nummer wilde bellen. Nu ben ik allergisch voor 0900-nummers, dus zocht ik het achterliggende nummer op, men heeft toch niet in de gaten of je via welk nummer jij inbelt. En toen bleek dat men ons nummer niet kon vinden en dat terwijl de gemeente ons wel gewoon te vinden. Het einde van het verhaal is, dat er een glasvezelkabeltje uit de straat steekt, maar niet ons pand binnenkomt.......
Wordt vervolgd?

Ziek op vakantie.

Afgelopen lente waren er mensen over uit Zuid-Afrika. De meesten waren verkouden en grieperig, immers er was daar, op dat moment, een griepgolf de eerste in hun herfst. Uit ervaring weet ik hoe naar het is om op vakantie ziek te worden. Mij overkwam het in de jaren 90.
Ik was, samen met mijn ouders en toenmalige vriendin, naar Spanje op vakantie gegaan. Onze eerste gang is het opzoeken van een lekker restaurantje voor het avondeten. En die vonden wij snel. En zo hadden we een paar avonden lekker gesmikkeld. Echter, ik kreeg vrij snel problemen, en ook de rest van de club had een abonnement op de wc. En op dat moment kun je je voor de kop slaan dat de norit nog thuis staat.
De volgende dag gingen mijn moeder en broer naar de apotheek, en haalden een Spaanse uitvoering van norit. Stoppen deed het, maar alle lust om iets te doen, verdween ook. Ik moet zeggen, ik heb heerlijk uitgerust.
Na een paar dagen gingen we weer naar het restaurant. De kok kwam naar ons toe." Hebben jullie verstand van boilers?" Ach ja, we kunnen altijd even gaan kijken. Aangekomen bij die boiler zagen we een verwarmingselement dat volledig verkalkt was, en ook niet meer functioneerde. En nu werd ons heel veel duidelijk, de man had geen warm water, en wij een samonellavergiftiging.
Na deze constatering gingen we iedere avond met de trein naar een naburig dorp, waar een restaurant was waarvan wij de hoge kwaliteit kende.
Maar deze vakantie was verknald.

Klereherrie.

Een paar weken geleden had ik mijn lof uitgesproken aan de organisatie van "Day at the park" omdat we er eindelijke eens geen last van hadden. Festivalgangers hadden wel klachten, men kon geen gehoorsbeschadiging oplopen. Kortom, voor iedereen een plus. Maar toch was er iemand die het nodig vond om een sneer naar mij te doen." als je niet van dit soort geluid houdt, moet je de randstad uit", niet wetende dat de wetgever daar anders over denkt.
Maar goed, afgelopen weekeinde was ik buiten de randstad, in Groningen wel te verstaan. En wat schetst mij verbazing, in het Stadspark was het evenement "Dance in the park", en het zou tot middernacht duren. Huh, middernacht? Dan lig ik normaal al een paar uurtjes plat. Ik was vooral benieuwd of het geluid in de huizen hoorbaar was. Nou, dat heb ik geweten, tot middernacht was het een gedreun van jewelste die binnenshuis zelfs voelbaar was. Nu snap ik waarom er in Groningen meer klachten over dit evenement zijn dan bij ons in het Westen, het Stadspark ligt tegen de bebouwing aan, en regels zijn veel minder streng.

Friet van de chinees.

In Amstelveen zit al sinds jaar en dag een eetcafé met de naam "Carel's eetcafé". Zo Nederlands als de naam klinkt, zo Chinees is de eigenaar. De zaak wordt al jaren door hen gerund, en men biedt, naast de gebruikelijke snackbarkaart, ook chinees-indisch voedsel. En zo kun je daar bami met een frikandel bestellen.
Maar, een voorbeeld doet volgen, en zelfs zo dat er in Vlaanderen een eigen woord voor deze mensen is ontstaan, frietchinees. Helaas is het wel zo dat de meeste frietchinezen alleen de snackbarkaart hanteren.....

Hoe gratis is free?

Als ik het woord "free" zie, denk ik aan gratis, omniet.... Echter, veel bedrijven zijn niet zo "free" als ze lijken. Denk maar eens aan de Free record shop. Ik heb ze niet gevonden. Een abonnement bij de voormalige provider "Freehosing" kostte 6 euro per maand. En als je dan denk dat men tot inkeer komt, komt er ineens een bedrijf "Fit for free". Hoe free is bijna 16 euro per maand.
Ja, ik blijft fit for free, ik pak lekker mijn fiets en ga een stukje rijden, for free.

En dan blog je met iets moderners.

Met excuses voor de layout van de vorige twee blogs, ik had een computer gebruikt om te bloggen, terwijl ik dit normaal, nog steeds, op een oude Qtek 9100 schrijf. Die computer had de tekst opgemaakt voor zijn eigen scherm, en ik had er niet bij stil gestaan dat deze opmaak mee zou gaan.
Nou ja, al doende leert men.....