Hoestie?

Eindelijk begin ik een beetje van mijn hoest af te komen, een
overblijfsel van die "heerlijke" griep die dit seizoen heeft
huisgehouden. Nu heb je mij waarschijnlijk "gewoon" zien doorwerken,
maar ik heb wel degelijk griep gehad. Ik heb het geluk dat de griep bij
mij pas toeslaat zodra ik moe ben, dat wil zeggen vooral 's avonds. Je
weet wel, je hebt lekker je eten klaargemaakt, gaat lekker aan tafel
zitten, en komt er dan achter dat je ineens geen trek meer hebt, terwijl
je een uurtje daarvoor stond te rammelen van de honger. Of, zoals mij
ook overkwam, voelde ik mij kiplekker, had ik beloofd om bij iemand
langs te gaan, om daar vervolgens hondsberoerd te vertrekken. Een andere
avond had ik een afspraak staan bij het trammuseum om te helpen bij
werkzaamheden die echt door moesten gaan. Vlak voordat ik er heen wilde
meende mijn lichaam eens het voedsel te laten verlaten via het deel waar
het juist in zou moeten gaan. Dan heb je de keuze, de jongens nog een
week langer laten wachten of gewoon doorzetten en proberen er het beste
van te maken. Ik heb voor het tweede gekozen, maar was heel blij toen ik
mijn bed zag. De volgende dag had ik een vergadering. Voor die
vergadering dacht ik een paar minuutjes plat te gaan. De vergadering heb
ik gemist want die paar minuutjes werden een hele nacht.
Op een of andere manier gaan die griepperiodes bij mij altijd gepaard
met hoestbuien. Op zich alleen een beetje lastig, maar het wordt
lastiger als je een keuring voor de boeg hebt. Om deze al hoestend te
moeten doen was, op z'n zachtst gezegd, geen leuk vooruitzicht. Heel
vreemd, tijdens die keuring had ik niet eens een kuchje. Dat ik daarna
een enorme hoestbui kreeg kon mij daarna niet meer deren, ik was door de
keuring.
Nu, na bijna drie maanden, is het gehoest voorbij.Gelukkig maar, over
een paar weken begint de lente, en dan wil ik die lange griep eindelijk
achter mij laten.

Rip uit mijn lijf.

De nachtmerrie van iedere computerbezitter is het overlijden van deze trouwe makker die bijna nooit iets goed kan doen. Nu is het zo dat ik deze apparaten zelf kan herstellen, maar zelfs bij mij zijn er dingen die onbetaalbaar zijn. Op een ochtend wilde ik mijn laptop, een Acer uit 2009, opstarten. Er kwamen wat geluiden uit, maar beeld geven zat er niet in. „Videoprocessor”, schoot er door mijn hoofd. Die dingen zijn verrekte duur en het uitwisselen is ook geen pretje. Nu moet je weten dat die Acer uit een tijd komt dat alle laptops vrij grote schermen hadden. Ik had dan nog een kleintje van „slechts“ 15,6 inch, de grotere uitvoering was bijna twee inch groter. Op mijn werk aangekomen, werd mijn vrees waarheid, ook voor mij zou dit een dure reparatie worden. Nu heb ik een heel groot voordeel, ik maak gebruik van Linux. Dus, ik greep een oud laptopje, die we eigenlijk alleen nog gebruiken om oude componenten uit te testen, en zette mijn harde schijf over. Het Linux-systeem overgezet van 64 naar 32 bit, en ik kon in ieder geval weer verder, zij het op een lage snelheid( de oude computer had een 2,4GHz dual-core processor terwijl deze Compaq uit 2006 er maar eentje had met een „traagheid“ van 1,5 GHz.)

Hoewel ik dit niet graag aan mijn klanten verkoop, keek ik rond in de refurbished handel. Refurbished is een ander woord voor tweedehands, alleen schijnt deze kreet behoorlijk geld waard te zijn, de apparaten gaan soms bijna voor nieuwprijzen van de hand.

Ik kwam uit op een Lifebook. Het apparaat kon ik laten leveren met Windows 10 en 500GB harde schijf. Echter met een 200 GB harde schijf en Windows 7 was het ding de helft goedkoper. Geen probleem, van mijn oude computer hou ik een harde schijf van 500GB over en Windows 7 waardeert zichzelf al op naar Windows 10. Bijkomend voordeel voor mij, het apparaat heeft een scherm van 12 inch. Buiten dat staat op de oude schijf, naast Linux ook Windows 10, wat na opwaardering geen problemen oplevert als je de harde schijf wisselt.

Op de vraag waarom ik Windows 10 op de computer heb zitten als ik het toch niet gebruik? Ik heb klanten die het gebruiken, en ik moet soms fouten moeten kunnen simuleren.

Daar is hij weer.

Toen ik mij in 2007 verwende met een EEEPC, wist ik nog niet hoeveel plezier ik van dat apparaat zou hebben. Oké, ik heb hem een paar keer opzij gelegd, maar iedere keer weet het ding mij weer te verrassen. Zo zit ik dit stukje weer op het apparaat te tikken met een nieuw besturingssysteem, Puppy Tahr 6.05 een, zoals gewoonlijk, Linux-variant. In dit geval lekker uitgekleed maar wel gebaseerd op een standaard variant, Ubuntu. De „uitkleedoptie" is wel handig, mijn EEEPC beschikt over een opslagruimte van „slechts" 4 GB. Dit is ook de reden dat een deel van dit systeem op een externe stick draait van 16 GB.
Ik vind het wel grappig, de EEEPC is inmiddels alweer bijna 9 jaar oud, maar kan toch weer een tijdje mee.
Misschien schrijf ik binnenkort ook zo'n verhaal over mijn laptop, die ook tegen de 7 jaar loopt. Deze draait, naast de Ubuntu-kloon Mint 17.3, ook nog Windows in dual-boot. Inderdaad 10, en nog legaal ook!
En, valt het je op dat deze tekstverwerker de „aanhalingstekens" wel op de juiste manier neerzet?

Laatste loodjes.

De laatste maand ven het jaar 2015 is alweer aangebroken. De jaar waarin we in Europa een golf van vluchtelingen en geweld te verduren kregen. Maar ook een jaar die de geschiedenisboeken ingaat als het warmste jaar ooit. Volgens de ene wetenschapper is het de opwarming, waaraan de mens schuldig is, die de oorzaak van dit alles is. Andere wetenschappers komen weer met berichten dat het steeds kouder op de polen wordt, en er helemaal geen sprake is van enige opwarming. Weer andere wetenschappers wijzen erop dat de aarde in haar hele bestaan verschillende temperaturen heeft gehad, met als dieptepunt de ijstijden. En om eerlijk te zijn, toen ik op school zat, waren er al experimenten met een omgeving met een hogere kooldioxidegehalte, die toe 0,3% is, en deze waarde nog steeds heeft. Het resultaat was eigenlijk voorspelbaar, de planten groeiden als kool. Logisch, de planten zetten kooldioxide om in suiker de voornaamste voedselbron, met als afvalproduct zuurstof.
Eerlijk gezegd is het wel handig om om te schakelen naar duurzame energie, de landen waar wij nu van afhankelijk zijn zijn niet de landen die uitblinken door de leefomstandigheden. Wanneer ik deze opmerking in de landen zelf zou doen, zou dit op zijn minst een celstraf opleveren. Ooit is al uitgerekend dat er maar een heel klein stukje Sahara volgezet moet worden met zonnecellen om de hele wereld van energie te kunnen voorzien. Het grootste probleem die we dan gaan krijgen is de opslag van die energie, de huidige accu's bevatten nog flink wat zware metalen. Dit laatste maakt dat een Hummer nog steeds milieuvriendelijker is dan een Prius. Zelf ben ik voorstander van waterstof, omdat daar het afval uit zoetwater bestaat. Het enige probleem is dat de waterstoftanks onder een hoge druk staan.Positief is wel dat Amsterdam overweegt om met trolleybussen te gaan rijden. Zo kan het drukste openbaarvervoerbedrijf van Nederland een behoorlijke bijdrage aan het milieu leveren.
En nu de hamvraag, wat gaat 2016 brengen?

Zorgverzekering

De jacht is weer open, de nieuwe tarieven van de zorgverzekeringen zijn binnen. Ik ben er ook eens een keer voor gaan zitten. Een paar jaar geleden wist ik mijn verzekering om te zetten naar een verzekeringsdiscounter. Zoals dat heet, heb ik de afgelopen jaren de zorg niet gebruikt, wat als resultaat heeft dat een gemiddelde zorgvergelijker mij direct op een goedkope verzekering zet. Nieuwsgierig geworden naar het nieuwe tarief van mijn verzekeraar, ging ik naar zijn website. €94,75 stond er met trots. Tegen mijn gewoontes in, ging ik daarna naar een nieuwssite zonder de cookies te wissen. In een van de vele reclamebalkjes stond een aanbieding van een vergelijkingssite, €92 euro. Op die site aangekomen, want nieuwsgierig ben je toch, stond er inderdaad een aanbieding voor dat bedrag. Maar ook deze site had advertenties staan verwijzend naar een concurrerende site. Daar aangekomen, stond een aanbieding van €86 euro, maar die moest ik wel zelf afsluiten... Wat? Alsof je op een vergelijkingssite niets hoeft te doen. In ieder geval scheelt het winkelen mij 8 euro in de maand.

De blauwe enveloppe verdwijnt

Vanaf 1 november wil de belastingdienst meer via een eigen systeem van elektronische mail gaan doen. Het versturen van post kost handenvol geld, en zo kan er een aardige hap centen worden bespaard. Met deze woorden in mijn hoofd, ging ik eens kijken wat voor een dienst het is. In de algemene voorwaarden begint het al met de waarschuwing dat je regelmatig in de inbox moet kijken. Goh, is dat niet ooit de reden geweest dat ik een grote heibel met het bedrijf Certipost kreeg?

Goed, om in te loggen moet ik gebruik maken van DigiD. Omdat ik de SMS-dienst heb aangevraagd, komt er een SMS, mijn browser logt automatisch in. Dit betekent dus dat ik per jaar minstens 52 SMSjes ga gebruiken om alleen te controleren of er mail is. Kosten voor de belastingdienst zal zo rond de 5 euro liggen, nutteloos, en 10 cent per echte mail. Ik ontvang doorgaans 5 brieven per jaar van de dienst, hetgeen aan port rond de 3,50 euro zal zijn, om maar te zwijgen over het papier, wat slechts een centenkwestie is. In mijn geval is het dus al duurder.

Als je het goedkoper wilt doen, waarom doet men dan niet hetzelfde als bij de ondernemers, gewoon een mailtje sturen met alle tekst erin, en klaar is kees. Mocht je de brief kwijt zijn, dan kun je alsnog naar de website van de belastingdienst die, voor ondernemers, gewoon bruikbaar is zonder DigiD( dit is trouwens ook de reden dat mijn DigiD iedere keer verloopt).

Met mij verwachten een heleboel mensen hetzelfde debacle als met het elektronische systeem bij de banken, er zal te weinig gebruik van gemaakt worden en de kosten blijken te hoog. Bij mijn rekensommetje vergeet ik namelijk het legertje ICT-ers dat het systeem aan de gang zal moeten houden. Zoals gebruikelijk, zal er weer aanbesteed zijn, waarna de goedkoopste het systeem mocht bouwen. Dit bedrijf gaat natuurlijk zijn geld verdienen met het meerwerk.

Nutteloze reclame.

Iedere maandag puilt mijn brievenbus uit van de reclamefolders. Oké, ik kan dit voorkomen door een "nee-nee"-sticker, maar dan heb ik weer minder om over te schrijven. Wat mij opvalt is de hoeveelheid nutteloze reclame. Ik zal even mijn situatie schetsen, ik woon alleen in een huurflat. Wat doet dan een reclame van een schoorsteenveger in mijn brievenbus? Ik heb namelijk een cv-ketel die de afvoer via de muur heeft. Ja, er staan nog schoorstenen op onze flat, maar deze zijn jaren geleden al afgekeurd, wat ook de reden is dat de kachels vervangen werden door ketels. Een andere giller is een folder van een bedrijf dat schuren en dakkapellen bouwt.

En dan de echte onzinadvertenties zoals van een helderziende. Ik weet meteen dat het een kwakzalver is, een echte helderziende had allang gezien dat ik niet op dit soort advertenties reageer.

En dan heb je de krantjes waarvan ik mij het nut afvraag. Zo krijg ik steevast een foldertje van een supermarkt, waar ik niet kan vinden waar deze gevestigd is. Na wat zoekwerk blijkt deze in Aalsmeer gevestigd. Wat heb ik te zoeken in Aalsmeer? Hetzelfde voor bedrijven uit Amsterdam, die nog steeds denken uniek te zijn.