Een gekke, maar leuke, week.

Sorry dat ik momenteel weinig blog. "Druk, druk, druk" is dan het meestgebruikte excuus. Nou, ik zal dit excuus ook even moeten gebruiken.
Vorige week vrijdag belt de voorzitter van het trammuseum op. Of ik hem een paar weekjes wil vervangen. Hij ging op vakantie naar de Antillen. Leuk, mijn oude job een paar weekjes uitoefenen. De maandag erop had ik gelijk een medewerkersvergadering te leiden. Dat is mooi, dan weten de medewerkers ook gelijk dat ik de vervanger ben. En dan ben ik dat weer typisch, ik grijp dat werk dan meteen met beide handen aan. Gevolg, een ware bel en mailsessie. In een paar uurtjes was ik volledig in functie, en was meteen met twee projecten gestart.
Op het werk ook zoiets. Sinds een paar weken zijn wij grossier van Grundig in Nederland. Omdat wij met ons bedrijf de echte kleinhandel, lees echte vakzaken, bedienen door serviceondersteuning, wilde men bij Grundig wel eens praten met ons. In België hebben we dit concept, in combinatie met de verkoop van Grundig, al op de markt losgelaten, en dat loopt daar eigenlijk wel goed. Door met reparaties af en toe een nieuwe televisie mee te sturen, scheelt dat voor de handel verzendkosten, de auto rijdt toch.
Vrijdag had ik mijn eerste echte nieuwe klant. Zelf trok ik er een uurtje voor uit, en hoopte dat ik niet voortijdig de winkel uitgestuurd werd. Hoe ander, en vooral snel, verliep deze ontmoeting. Na de gebruikelijke beleefdheden uitgewisseld te hebben, stelde de man slechts één vraag:" Als ik toestellen onder garantie defect heb, kun jij dat dan voor mij de verzending naar de technische dienst verzorgen?" "Natuurlijk", antwoordde ik, en de man bestelde meteen twee van de duurste toestellen. Ik had hem op voorhand natuurlijk al nagetrokken, je denk toch niet dat ik dit zomaar doe? De man vervolgde," Bij de andere merken moet ik de storing aanmelden via internet, terwijl ik voor de winkel geen computer heb, en met die merken stop ik nu." Ik begreep het. Binnen vijftien minuten stond ik weer op straat.
Omdat ik regelmatig in België zit, vroeg men bij Grundig of het voor mij mogelijk zou zijn Zeeuws-Vlaanderen te gaan bezoeken." Geen probleem. Ik zit regelmatig in de "Vlaanders", zoals de Belgen de aanliggende provincies West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen noemen, en dan is het geen probleem om even de grens over te gaan. Omdat ik dit gebied over de N-49 moet bereiken, moet je de Belgische grensplaatsen kennen om de juiste afslagen te pakken. Ik hoor je denken," daarvoor heb je toch een navigator?" Dat kan wel zijn, maar ik weet graag van tevoren waar ik heen ga. Ik moest zaterdag naar Brugge, door de localos trouwens uitgescholden als Bruhhe, dus ik zat vrijwel aan de westkant, in het land van de "Kik" en de "Hij", wat ik en gij betekent. Bij de eerste winkel liep het gesprek gelijk zo uit, dat ik nog in tijdnood kwam! Ook daar, hele aardige mensen. Best wel vreemd trouwens, Nederlands met een Brugs accent. Mijn broer heeft ook een kennis met dezelfde feature, en ik heb steeds de neiging om Vlaams te gaan spreken, zonder tongval overigens, dat is mij door de Belgen destijds al zowat verboden( ge zijt toch nen 'ollander?). De Vlamingen vinden het al vreemd dat ik mij niet aan het standaard Nederlands hou, en dan nog eens de tongval? Ik vind het plezant en ge hebt genen zever met begripsverwarringen. Sorry, dat ben ik nou eenmaal, als ik ergens vaker te gast ben, pas ik mij aan. Daar hoef ik niet eens bij na te denken, dat gaat vrijwel automatisch, al was het maar dat ik graag weet wat er om mij heen gezegd wordt.
Terugkomend op de winkelier in Zeeuws-Vlaanderen. Dit gesprek liep in een goede sfeer, en de monteur die ik nog van een tijd geleden kende, bleek er ook nog te werken. Bij het wegrijden ging mijn telefoon. Iemand die vroeg of ik hem ook wilde gaan bezoeken. Dit bezoek zal voor volgende week zijn. Zo zie ik het graag, mensen die mij op bezoek willen hebben.
Ik was gisteren pas om half zeven thuis van de lange rit. Na twaalf uurtjes werken begon ik mij toch wel wat vermoeid te voelen. Gelukkig had mijn vriendin weer overheerlijk gekookt en liet het mij dan ook echt smaken.
Groetjes,
Robert.