Kerst 2011

Kerst 2011 staat voor de deur. Maar om nou te zeggen dat ik een echt kerstgevoel heb, nee. En inmiddels ben ik er ook achter hoe dat komt. Normaal is Kerst er de oorzaak van dat een hele week door elkaar wordt gegooid door twee extra vrije dagen. Dit jaar komen we er heel karig vanaf, slechts één extra vrije dag, waarbij je ook nog eens moet bedenken dat 2012 nog slechter begint, nieuwjaarsdag 2012 valt op een zondag.

Voor twee landen in de stille oceaan zal het einde van het jaar helemaal vreemd gaan verlopen. Deze landen hebben besloten aan de andere kant van de datumgrens te gaan zitten. Hoe men dit gedaan heeft is doordacht en amusant tegelijk, de 30e december 2011 wordt overgeslagen. De twee ministaatjes liggen vlakbij Australië, en liepen, qua datum, altijd één dag achter. En zo wordt dit probleem opgelost. Een ander land, Amerikaans Samoa, blijft wel aan de "juiste" kant van de datumgrens, en is daarmee de plek waar je de laatste zonsondergang van de dag kunt meemaken.

2010.

Aan het einde van het jaar is het een traditie om terug te kijken naar het afgelopen jaar. Nu ben ik normaal niet zo van de tradities, maar voor dit jaar maak ik een uitzondering.
Dit jaar is mijn moeder, na een coma van 12 jaar, overleden. Vooral dit voorval heeft bij mij een dubbel gevoel gegeven. Enerzijds bedroefd omdat ze overleed, anderzijds blij omdat ze uit de gevangenschap van haar lichaam is bevrijd. Mijn grootste angst is nog steeds dat ze midden in de nacht bij bewustzijn geweest kan zijn, en wij er niet bij waren.
In dezelfde periode kwam ik in contact met een aantal Afrikaners, blanke inwoners van Zuid-Afrika. Tot dan toe had ik de indruk, zoals zovelen, dat het een land in vrede was. Niets blijkt minder waar, zelfs Colombia is veiliger, en ik zou niet weten hoe je het tij daar zou moeten keren. Naast de, in Afrika gebruikelijke, stammenstrijd, zijn de blanken dubbel de dupe. De communistische regering, onder leiding van het ANC heeft direct na haar aantreden de BEE ingesteld, een wet die bedrijven verplicht om zwarte Afrikanen in dienst te nemen. Nu moet je weten dat de meeste Afrikanen pas naar Zuid-Afrika gekomen zijn nadat de blanken zich vestigden. Kortom, de apartheid is weer volop aanwezig. Misschien dat er wederom een anti-apartheidsbeweging word opgericht.
Door dit gebeuren heb ik een groot aantal extra vrienden op Facebook erbij en een spoedcursus Afrikaans gekregen.
Dit jaar ontfermde een collega op het trammuseum zich over een jongedame, die een stageplek zocht. Deze dame maakt op dit moment een hele snelle ontwikkeling door. Van een stil meisje, is zij een, misschien iets te, spontane vrouw geworden. Het belangrijkste is dat zij zelf de wil heeft getoond om te veranderen. De mensen die zich zorgen maken om mij, er is niets om je zorgen over te maken. Dit geeft mij een hoop voldoening.
2011 wordt voor mij het jaar van een nieuwe start. Voor ons bedrijf hebben we een andere ruimte gevonden, waardoor we nu midden in een verhuizing zitten.
In elk geval heb ik vandaag eens lekker lui gedaan. De enige activiteiten vandaag zijn het schrijven van dit bericht en het afvoeren van een baal papier en karton geweest.
Morgen ben ik weer wat actiever, en ga ik een ritje op de museumtramlijn doen, waarbij de indeler al waarschuwde voor sneeuwduinen.
Prettige Kerst!

Vergeten

Heb je het ook weer meegemaakt, dat je een kaartje van iemand binnenkrijgt en het meteen de vraag door je hoofd schiet of je degene wel een kaartje hebt gestuurd? Nou, bij mij is het ieder jaar raak. Ik maak steeds netjes een lijstje, en toch gebeurt het dat je weer iemand vergeten bent. Ach, het gaat om het idee. In ieder geval wens ik iedereen toch een prettige Kerst en een goed en gezond 2010 toe.

Kerst.

Allereerst nog een prettig Kerstfeest toegewenst. Van de week heb ik mij gekwijt van het jaarlijkse kaartjes schrijven, om gisterenavond in mijn brievenbus nog kaartjes tegen te komen, van mensen die ik vergeten ben een kaartje te sturen. Waarom doen we dat eigenlijk? Natuurlijk is het zo dat het een mooi moment is oude kennissen een teken van leven te geven, maar de meeste kaartjes gaan toch naar mensen die je regelmatig ziet.
Voor mij is de Kerst vooral even een rustpuntje in een hectische tijd. Ook de afgelopen weken is het weer stervensdruk geweest op het werk.
De tweede Kerstdag is traditiegetrouw een dagje Antwerpen geworden. Zoals misschien bekend, vieren de Belgen de Kerst iets anders dan wij dat doen. Het is daar gebruikelijk om de avond voor Kerst met de familie samen te komen en een combinatie van het Kerstdiner en pakjesavond te vieren, en daarna met z'n allen naar de nachtmis te gaan.
De koffietafel na de nachtmis, die kent men daar ook.
In feite viert men de Kerst dus een dag eerder. Dat maakt dat de tweede Kerstdag de winkels gewoon geopend zijn. Vooral voor mij, geeft dat de gelegenheid om samen met mijn vriendin lekker het stad, zoals de Antwerpenaren hun stad ook wel noemen, te bezoeken, en mij weer te gaan ergeren aan mijn landgenoten.
Groetjes,
Robert.

Kerstrit

Gisteren was ik aan het conducteuren op de museumtramlijn. Zoals ieder jaar, worden in december Sinterklaas-, Kerst- en oliebollenritten gedaan. Voor diegenen die dit nog willen meemaken, zondag aanstaande is de laatste kans voor dit jaar.
Ik deed gisteren twee ritten. Tijdens de eerste rit zaten er veel mensen in de tram van buiten de stad. Omdat de lijn voor een groot deel door Buitenveldert loopt, kun je de hele geschiedenis van "de grote naasting" van 1897 vertellen en de ontwikkelingen die Amstelveen daarna heeft doorgemaakt. In Amstelveen loopt de lijn exact tussen de westelijke "bovenlanden" en de oude middenpolder in, waardoor je de verschillende waterniveaus prachtig kunt zien.
Op de terugrit kwam ik op een andere wagen terecht. Daar vertelde ik het originele kerstverhaal. Mocht het je zelf interesseren kun je het gewoon op deze blog vinden.
Ondanks deze positieve dag, begon de dag met een domper, in de meest letterlijke zin van het woord. Toen ik op het station aankwam, zat de deur dicht, en brandde het licht volop. De boekwinkelier bleek met ladder en al omlaag te zijn gekomen. De schade was "slechts" beperkt tot twee enorme schaafwonden. Gisteren liep hij daarom wat moeilijk, en heb ik diverse keren naar zijn toestand geïnformeerd. Vandaag heb ik hem gebeld. Afgezien van wat blauwe plekken, huppelt hij alweer rond.
Groetjes,
Robert.