Kiespijn.

Terwijl ik mij vanmiddag zat te verheugen op een dagje Gent met mijn vriendin, ging de telefoon. Hoe laat ik dacht te arriveren voor het eten. Een vreemde vraag. Op vrijdag kom ik normaal zo rond zeven uur, dus moest iets aan de hand zijn. De laatste keer dat ze deze vraag stelde bleek ze een vingertop afgeschaafd te hebben. Daardoor verdween een met liefde bereid gerecht zo de vuilnisbak in. Dit keer is het minder ernstig, maar wel lastig, kiespijn. Deze kwam vanmiddag opzetten, natuurlijk als de eigen tandarts geen dienst heeft. Dit deel zit ik dan ook 's avonds bij een weekeindtandarts te tikken. Een leuke plek voor de vrijdagavond, die ik, en vooral mijn vriendin toch anders had voorgesteld. In plaats van Popstars te kijken, wordt mijn vriendin behandeld, onder het genot van jazzmuziek dat wel. Maar of dit nou gezellig is? Een paar foto's zijn gemaakt, en het bekende geluid van het boren klinkt. Mijn vriendin wordt behandeld. Van de assistente mag ik er bij zitten. Ik weiger. Het is al zo een nare situatie, en om er nou met de neus bovenop te gaan zitten. Nee, dan ga ik liever in de wachtkamer dit soort stomme stukjes zitten schrijven. Zal het dagje Gent gewoon kunnen doorgaan? Dat zien we morgen wel. In ieder geval hoop ik dat ze de nacht pijnvrij doorkomt. Toen ik naar huis ging was de verdoving van de wortelkanaalbehandeling nog niet uitgewerkt.