“We” gaan naar Wenen toe.

Terwijl er trams onderweg zijn naar Amsterdam om tijdens de werkzaamheden aan de metro lijn 5 te gaan versterken, kan Wenen zich gaan opmaken voor het oranjelegioen. Op het moment dat ik dit stuk zit te tikken, lijkt het wel of buiten de wereld vergaat. Toeterende auto's, vuurwerk en lallende mensen beheersen het straatbeeld. Dit laatste is bij mij niet moeilijk met een kroeg voor de deur. Ik vraag mij overigens af hoe die mensen naar huis gaan. Dronken of niet, het volle parkeerterrein voor mijn deur is morgenvroeg vrijwel uitgestorven. Veel plezier, de oranjekoorts zal dit weekeinde wel gaan uitbreken.

Oranje?

Als er iets is waar een Nederlander wars van zegt te zijn is het chauvinisme, ofwel vaderlandsliefde. Er wordt altijd commentaar geleverd over hoe slecht alles is in ons land. We verdienen te slecht, de regering doet het niet goed, het land is te smerig, enzovoort, en we weten niet hoe snel we het land uit zouden moeten. Zodra er een WK of EK voetbaltoernooi aan zit te komen, verandert deze sfeer op slag. Ineens heeft men commentaar op alles dat niet Nederlands is. Zelfs de radioreclames spelen daar handig op in. Al gehoord over de boycot van Franse wijn, brood etc? Diverse straten kleuren dan ook compleet oranje door de vlaggetjes, slingers en allerlei andere oranje attributen. Buitenlanders snappen er niets van. In onze buurlanden hangt wel eens een vlaggetje of hangt er een kreet, maar zoals het er hier aan toe gaat, is echt uniek. En nu maar afwachten tot het moment dat we, want daar wordt dan ineens over gesproken, het toernooi winnen of uitgeschakeld worden.