Bericht 350: Ik ben er weer

Sorry. Diegenen die mij mail hebben gestuurd of mij hebben gebeld hebben het gemerkt, ik was eventjes niet bereikbaar. Nee, ik was niet met vakantie. Sterker nog, ik heb mij een week lang het vuur uit de schoenen gelopen. De theatergroep Troost was op het remiseterrein van de Museumtram neergestreken, en ik had beloofd een handje toe te steken. Het zal wel een paar dagen duren voordat ik geheel de oude ben, maar heb het er graag voor over. Voor een groep mensen die lol heeft, daar heb je toch alles voor over?
Een paar jaar geleden kwam één van de mensen van Troost toevallig over het stationsterrein fietsen. Op dat moment alleen maar met het idee om een stuk, dat over een vrouw gaat die toevallig ergens uit een trein stapt, wat meer cachet te geven. Met een beetje heen en weer gepraat, kon een tram in het stuk ingepast worden. Ook ik werd gevraagd om die tram een avond te besturen.
Vorig jaar kwam een wat grotere productie onze kant op. Daarin moest de tram getimed op en af rijden. Er moest dus daadwerkelijk geregisseerd worden. Op één van de avonden kwam ik opdraven. Hierdoor kreeg ik contact met de regisseuse. Voor haar was het een crime om iedere avond aan een andere bestuurder uit te gaan leggen wat er moest gebeuren. Die taak nam ik op mij, waarbij ik zelfs een paar keer moest ingrijpen, omdat de desbetreffende bestuurder een signaal van de regie miste. Tot op één van de avonden ook nog iemand van het publiek lichtjes onpasselijk werd, het was vorig jaar knap benauwd, en ik zowaar eerste hulp moest verlenen. Bij navraag bleek dat men nooit aan eerste hulp had gedacht.
Dit jaar zou er eigenlijk geen voorstelling gedaan worden. Het stuk dat dit jaar in de pipeline zat was niet geschikt om op ons terrein te spelen. Echter, ineens kwam er toch een aanvraag binnen. Er was een stuk, dat op een buitenlocatie gespeeld moest worden. Er komt een bus in het stuk voor en dat is in een theater niet te doen. Naar aanleiding van een overleg vorig jaar, nam ik contact op. Een bus op ons remiseterrein, terwijl een remise vol trams staat? Het probleem bleek uiteindelijk dat de bus een draai niet kon maken, en de stalling van de bus was ook een eindje weg. Terwijl de acteurs hun teksten aan het leren waren, kwam alsnog het verzoek binnen voor een tram. Als de bliksem moest ik allerlei mensen gaan regelen, het heen en weer rijden moet je met minimaal twee man doen. Gelukkig zijn er bij de museumtram altijd mensen te vinden die een handje willen helpen. Ook de kassawagen werd vervangen door een tram. De acteurs kregen dus kort voor de voorstellingen te horen dat er geen bus, maar dat er een tram in de voorstelling zou rijden. Of men simpelweg de tekst bus in tram wilde veranderen.... Nu heb ik in een grijs verleden wel eens voor het schooltoneel moeten optreden, en weet uit die ervaring dat als je een tekst in je hoofd hebt zitten, je deze niet zomaar verandert. Maar ook daar had men een oplossing voor. Iedereen die het woord bus in de mond nam, moest een euro in de pot doen. De stand was de eerste avond direct acht euro.
Ook de trambestuurders werden onder handen genomen. Reden we de eerste avond in ons gewone kloffie, aan het einde van de week hadden we ook een iets ander outfit. Voor de show moesten we met een pruik op lopen. Ik, die al meer dan twintig jaar behoorlijk kaal is, liep ineens met een weelderige bos, die prompt in mijn ogen terecht kwam. Voor de avonden erna heb ik een wat korter kapsel weten te regelen. Er zijn foto's van, die ik zal laten zien zodra ik ze binnen heb.
Groetjes,
Robert.

Toch een klein blogje

Ik had beloofd dat ik deze week niet zou bloggen. Toevallig heb nu een paar minuutjes. Op dit moment heb ik een lekker druk weekje. Naast het werk, ben ik 's avonds bezig op het trammuseum waar we de theatergroep Troost met de voorstelling "Bea, de poldekoningin" op bezoek hebben. Dit is een bewerking op de film "Priscilla, queen of the dessert". Als je het verhaal wilt zien, kun je nog langskomen. Eergisteren kreeg ik in de coulissen een pruik aangemeten. En dan is het te merken dat ik al meer dan 20 jaar geen volle haardos meer heb, ik kreeg een paar haren, weliswaar synthetisch, in mijn ogen, en had moeite deze eruit te krijgen. Voor gisteren had een een andere weten te regelen. Ik hoop binnenkort met wat foto's te komen.
Omdat er in de buitenlucht gespeeld wordt, is men afhankelijk van het weer. Woensdag prikte een kort regenbuitje in de voorstelling. Helaas zijn de weervoorspellingen voor de aankomende dagen slecht, dus valt het te hopen dat we tussen de buien door kunnen werken. Zeker omdat alle voorstellingen vanaf woensdag steevast uitverkocht zijn.

Theaterstuk

Ik heb vorige week geschreven over het theaterstuk van Theatergroep Troost. Door diverse incidenten, zoals fietsers in de voorstelling, een luidruchtige man die verkeerd liep en een opstekende wind, heb ik de voorstelling in diverse afleveringen gezien. Binnenkort komt een DVD uit van de voorstelling. Klik hier voor een voorproefje. Dat dit goed ging was simpel, ik zat tijdens de opnamen in Groningen. Overigens heeft het publiek van deze incidenten vrijwel geen last gehad. Overigens hulde voor de spelers. Die moeten een en ander gezien hebben, maar speelden onverstoord verder.

Laatste avondje voor mij.

Zo, voor mij zit er een week werken met Troost er op. Ik moet eerlijk zeggen dat een week met korte nachtjes nu toch een beetje begint op te breken. Zo rond half twee je bed induiken, om vervolgens om zeven uur weer op te staan, komt op protesten van het lichaam, en vooral de ogen, te staan. In ieder geval was dit een leuke belevenis die ik niet heb willen missen, dit is een leuke groep mensen die ik graag terug zou zien. Overigens was het vanavond hartstikke druk, ondanks het feit dat het openluchttheater vandaag ook weer begonnen is. Mocht je nog willen kijken, zaterdagavond is de laatste kans! En ik? Ik ga van het weekeinde samen met mijn vriendin naar Groningen. Afgelopen week heeft zij mij wat weinig gezien. Dat er geen foto bij dit artikel zit, komt omdat ik er 27 in totaal heb gemaakt, en anders de tekst niet meer terug te vinden is. Ik heb ze apart in het fotoalbum gezet.

Weer geen weer voor het theater

Oké,gisteren heb ik dan meegedaan in het stuk van Theatergroep Troost, vandaag was ik van plan om eens naar het stuk te gaan kijken. Net zoals maandag, stak moeder natuur daar een stokje voor. Het weer is er overigens ook de reden van dat mijn collega, die contactpersoon is tussen de theatergroep en ons museum, met een keelontsteking is verrast. Morgen weer een kans.

Theater Troost take 2

Vanavond, eigenlijk gisterenavond want het is al na twaalven, is het gelukt. De voorstelling van theater Troost, die gisteren letterlijk in het water viel, beleefde haar première. Gelukkig voor de theatergroep, waren vrijwel alle zitplaatsen op de tribune bezet en bleef het de hele avond droog. Ik kan het aanraden om er te gaan kijken. De voorstellingen duren nog tot en met zaterdag, en vinden plaats op het remiseterrein van het Rijdend Electrisch Trammuseum in Amsterdam. Aanvang is om 21.30. Vanaf 20.00 uur kunt u al terecht voor een hapje en een drankje. Meer informatie staat op www.theatergroeptroost.nl. Tijdens de voorstelling kwam een dreigend wolkenpakket onze richting op. Na nog een paar rondleidingen in de remise en werkplaats van de museumtram gegeven te hebben, samen met mijn aanwezige collega's, en na het binnenzetten van de wagen, die tijdens de voorstelling meedoet, liet moeder natuur zien dat er ook ander weer in de lucht zat. Een enorm onweer brak los. Gelukkig was alles toen al binnen.

Afgelast!

Vanavond zou ik de toneelgroep Troost helpen bij haar voorstelling “Leve de aap”. Het was al de hele dag spannend, zou het vanavond mogelijk zijn te spelen? Het buienradar werd nauwlettend in de gaten gehouden, en inderdaad, na de buien was een gat te zien. Er zou dus gespeeld kunnen worden. Helaas, bleek dat gat dicht te trekken, en kwam de regen met bakken uit de lucht en de toneelgroep besloot de voorstelling vanavond af te gelasten. De tram die voor de voorstelling naar buiten was gehaald, kon onverrichtte zaken weer naar binnen. Hoewel het regende, waren er toch mensen gekomen. Ik heb hen een rondleiding gegeven door de remise en werkplaatsen van de museumtramlijn. Toen ik door een fikse regenbui naar huis reed, schoot mij ineens door het hoofd, dat mijn vader op de fiets naar mijn moeder in het verpleeghuis was gegaan. Hij heeft mijn aanbod, om hem even naar huis te brengen, dankbaar aanvaard. Morgen de tweede poging.

Google en Hyves

Ik ben ook op Hyves te vinden, en inmiddels ben ik ook terug te vinden via Google. Ik ben dus mijn anonimiteit in de internetwereld definitief kwijt. Aankomende week zal ik overigens weinig tekst aan het internet toevertrouwen. Zondag ben ik te vinden op de museumtramlijn in Amsterdam. Maandag- en Dinsdagavond ben ik overigens ook op het remiseterrein te vinden. Theatergroep Troost houdt daar deze week iedere dag een openluchtvoorstelling. Voor iedereen hoop ik dat het weer mee zal werken. Voor meer informatie kijk op de site www.theatergroeptroost.nl