zondag 22 februari 2009

Een gekke, maar leuke, week.

Sorry dat ik momenteel weinig blog. "Druk, druk, druk" is dan het meestgebruikte excuus. Nou, ik zal dit excuus ook even moeten gebruiken.
Vorige week vrijdag belt de voorzitter van het trammuseum op. Of ik hem een paar weekjes wil vervangen. Hij ging op vakantie naar de Antillen. Leuk, mijn oude job een paar weekjes uitoefenen. De maandag erop had ik gelijk een medewerkersvergadering te leiden. Dat is mooi, dan weten de medewerkers ook gelijk dat ik de vervanger ben. En dan ben ik dat weer typisch, ik grijp dat werk dan meteen met beide handen aan. Gevolg, een ware bel en mailsessie. In een paar uurtjes was ik volledig in functie, en was meteen met twee projecten gestart.
Op het werk ook zoiets. Sinds een paar weken zijn wij grossier van Grundig in Nederland. Omdat wij met ons bedrijf de echte kleinhandel, lees echte vakzaken, bedienen door serviceondersteuning, wilde men bij Grundig wel eens praten met ons. In België hebben we dit concept, in combinatie met de verkoop van Grundig, al op de markt losgelaten, en dat loopt daar eigenlijk wel goed. Door met reparaties af en toe een nieuwe televisie mee te sturen, scheelt dat voor de handel verzendkosten, de auto rijdt toch.
Vrijdag had ik mijn eerste echte nieuwe klant. Zelf trok ik er een uurtje voor uit, en hoopte dat ik niet voortijdig de winkel uitgestuurd werd. Hoe ander, en vooral snel, verliep deze ontmoeting. Na de gebruikelijke beleefdheden uitgewisseld te hebben, stelde de man slechts één vraag:" Als ik toestellen onder garantie defect heb, kun jij dat dan voor mij de verzending naar de technische dienst verzorgen?" "Natuurlijk", antwoordde ik, en de man bestelde meteen twee van de duurste toestellen. Ik had hem op voorhand natuurlijk al nagetrokken, je denk toch niet dat ik dit zomaar doe? De man vervolgde," Bij de andere merken moet ik de storing aanmelden via internet, terwijl ik voor de winkel geen computer heb, en met die merken stop ik nu." Ik begreep het. Binnen vijftien minuten stond ik weer op straat.
Omdat ik regelmatig in België zit, vroeg men bij Grundig of het voor mij mogelijk zou zijn Zeeuws-Vlaanderen te gaan bezoeken." Geen probleem. Ik zit regelmatig in de "Vlaanders", zoals de Belgen de aanliggende provincies West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen noemen, en dan is het geen probleem om even de grens over te gaan. Omdat ik dit gebied over de N-49 moet bereiken, moet je de Belgische grensplaatsen kennen om de juiste afslagen te pakken. Ik hoor je denken," daarvoor heb je toch een navigator?" Dat kan wel zijn, maar ik weet graag van tevoren waar ik heen ga. Ik moest zaterdag naar Brugge, door de localos trouwens uitgescholden als Bruhhe, dus ik zat vrijwel aan de westkant, in het land van de "Kik" en de "Hij", wat ik en gij betekent. Bij de eerste winkel liep het gesprek gelijk zo uit, dat ik nog in tijdnood kwam! Ook daar, hele aardige mensen. Best wel vreemd trouwens, Nederlands met een Brugs accent. Mijn broer heeft ook een kennis met dezelfde feature, en ik heb steeds de neiging om Vlaams te gaan spreken, zonder tongval overigens, dat is mij door de Belgen destijds al zowat verboden( ge zijt toch nen 'ollander?). De Vlamingen vinden het al vreemd dat ik mij niet aan het standaard Nederlands hou, en dan nog eens de tongval? Ik vind het plezant en ge hebt genen zever met begripsverwarringen. Sorry, dat ben ik nou eenmaal, als ik ergens vaker te gast ben, pas ik mij aan. Daar hoef ik niet eens bij na te denken, dat gaat vrijwel automatisch, al was het maar dat ik graag weet wat er om mij heen gezegd wordt.
Terugkomend op de winkelier in Zeeuws-Vlaanderen. Dit gesprek liep in een goede sfeer, en de monteur die ik nog van een tijd geleden kende, bleek er ook nog te werken. Bij het wegrijden ging mijn telefoon. Iemand die vroeg of ik hem ook wilde gaan bezoeken. Dit bezoek zal voor volgende week zijn. Zo zie ik het graag, mensen die mij op bezoek willen hebben.
Ik was gisteren pas om half zeven thuis van de lange rit. Na twaalf uurtjes werken begon ik mij toch wel wat vermoeid te voelen. Gelukkig had mijn vriendin weer overheerlijk gekookt en liet het mij dan ook echt smaken.
Groetjes,
Robert.

donderdag 19 februari 2009

De groeten.

Het zouden zo de woorden van de achtereenvolgende wethouders van verkeer in Amsterdam kunnen zijn. Wat wil je als je de noord-zuid lijn onder je hoede hebt? Ex- wethouder Herrema heeft de euvele moed gehad om eens alles op de rijtje te zetten, en kwam tot de conclusie dat de stad door het project een financiële molensteen om de hals heeft hangen. Hij kwam, zag en rende gillend weg. Leuk, en misschien politiek correct, maar het helpt de stad Amsterdam geen stap verder, en blijft met een gat zitten, zowel financieel als in de infrastructuur. Beter is de constatering dat de stad deze financiële last bijna niet kan dragen. Is de vereniging De Bovengrondse jaren geleden niet om deze voorspelling voor de rechter geweest? Ik heb zelf in die club gezeten, en kom af en toe nog wel eens strijdmakkers uit die tijd tegen, en heb met vaak met verbazing naar de uitspraken van de toenmalige politici geluisterd. Toen werd al gezegd dat die politici tijdens de aanleg toch niet meer in het college zouden zitten, en daarmee hun opvolgers met een enorm probleem gingen opzadelen.
Toen ik donderdagmorgen het persbericht en de berichten in de kranten las dacht ik alleen maar aan de schade die al is aangericht, of zijn de verzakkingen alweer vergeten? Het blijft vooral erg dat er van tevoren al door een gerenommeerd heibedrijf was gewaarschuwd voor de slappe bodem van Amsterdam, en dat de directeur van dat bedrijf hartelijk is uitgelachen door de directie van het projectbureau. Destijds had ik al medelijden met die gasten die de man aan het uitlachen waren. Het kinkt wrang, maar wie het laatst lacht.... al is het een heel zuur lachje.
Ach, over een paar jaar zijn er in de stations filialen van Tun-Fun geopend, en zullen ze er schouderophalend langs lopen. "Weet je nog dat men een metro dwars door de stad wilde aanleggen? Gelukkig is ons dat bespaard gebleven."

zondag 15 februari 2009

In- en Uitchecken

Nou, mijn OV-chipkaart is binnen en het experimenteren is begonnen. Vol goede moed ging ik aan de slag met de mijn OV-chipkaart site aan de slag. Valt je trouwens op dat alle bedrijven een mijn-site hebben? Mijn-Nuon, mijn-Eneco of mijn-Essent. Nou, er is niets van mij bij.
Terug naar mijn-ov-chipkaart. Op deze site is het mogelijk je kaart automatisch op te laden, althans dat is de bedoeling. Ik log vol goede moed ik, en krijg de melding dat ik via I-deal mijn machtiging moet afgeven. Ik geef akkoord en inderdaad, ik kom weer op de hoofdindex. Niks I-deal. Morgen maar even met de klantenservice bellen.
Uit de praktijk weet ik dat in- en uitchecken het grootste probleem zal worden. Ik ben gewend om gewoon bij de chauffeur mijn buskaartje af te stempelen, te reizen en dan uit te stappen. Nu moet je ook bij het uitstappen een handeling verrichten. Hoe vaak zal ik dit gaan vergeten. Nu ben je "slechts" vier euro kwijt als het mis gaat. In mijn werk ken ik het systeem van in- en uit-checken bij het parkeren in Amsterdam. Als ik aan kom rijden, meld ik mij aan en bij het wegrijden meld ik mij weer af. En doe dat maar, anders smeert de parkeerdienst je een dagkaart aan, in Amsterdam goed voor een eurootje of twintig, als je geluk hebt.
Groetjes,
Robert.

Telefoon

Toen ik een paar jaar geleden regelmatig naar het buitenland moest, kreeg ik te maken met de melkkoe van de gsm-providers, roamingkosten. Vooral toen ik meer de weg op moest, zat ik ineens rond de 68 euro per maand aan extra kosten. Ik heb dan wel een extra simkaart aangeschaft, wat weer het nadeel geeft dat je, iedere keer als je de grens over gaat, van nummer wisselt. Vooral als ik in de regio Zeeuws-Vlaanderen bezig ben, zit je regelmatig in België. Via de Belgische A11/N49 rij je wat sneller van oost naar west dan over de provinciale wegen die Zeeuws-Vlaanderen rijk is. Daar had men in Liechtenstein wel een oplossing voor, een kaart met gratis roaming. Ik heb zo'n ding aangeschaft, en heb er veel plezier van gehad. Een jaar of twee geleden kreeg ik een mailtje dat de dienst zou stoppen. Geen nood, de dienst zou in Groot- Brittanië voortgezet worden. Ik kreeg alleen een andere kaart toegezonden. De oude kaart zou nog maar een paar maanden blijven werken. Mijn broer ging met vakantie naar het buitenland en heb hem, naast een lokale kaart van zijn vakantieland, ook deze kaart mee gegeven. En het valt natuurlijk te raden, deze kaart werkt nog steeds en de dienst is nooit opgeheven.
Een paar weken geleden kreeg ik steeds aanbiedingen van deze telefoonmaatschappij. Of ik een andere kaart wilde aanschaffen. Ik krijg er een gratis telefoon bij, mijn zoveelste, en een nummer uit Liechtenstein. Ik was verbaasd. Eerst moest ik met alle geweld over naar een provider in de UK, en nu weer terug? Al gauw kwam de aap uit de mouw. De kaart was mij verkocht met de belofte dat ik in de hele EEG geen roamingkosten hoef te betalen. En uitgerekend in België, het land waar ik het meeste kom met mijn ritten, blijk ik ineens wel kosten te moeten gaan betalen. Maar ach, zijn beloften er ook niet om gebroken te worden?

Blijkt dat de Engelse kaart helemaal de gratis optie kwijt is. De telefoon met kaart is al binnen. Deze bleek al een dag na mijn akkoord vanuit Zwitserland, het dorp Kloten trouwens, naar mij verstuurd te zijn. Een dag daarna was het ding al bij mij thuis. En ik had nog gezegd dat ik geen haast had.

Per 1 januari blijkt United Mobile 19 cent per ontvangen gesprek in rekening te brengen. Het wordt dus weer tijd om te gaan winkelen.

Andries Knevel

Hoe gevoelig de evolutietheorie ligt bij evangelisch Nederland heeft Andries Knevel van de EO aan den lijve ondervonden. Zoals zoveel mensen, vindt hij het iets om naar te kijken. Wetenschappelijk is allang bewezen dat er een evolutie heeft plaats gevonden. Sterker nog, ze vindt nog steeds plaats. Een heel simpel voorbeeld is een kruising tussen dieren, of, om het op de mens te projecteren, de halfbloedjes. Er zijn mensen die de bijbelteksten zeer letterlijk nemen, en het Heilige Schrift niet zien in het perspectief van de tijd waarin het geschreven werd. Als je een paar duizend jaar geleden verteld zou hebben dat de aarde een paar miljard jaar oud en rond was, kon je zo al op de brandstapel belanden. De mensen moesten al aan het idee wennen dat er maar één God zou bestaan in plaats van het assortiment goden die ze tot dan toe hadden. Zeker toen de Romeinen de eengodsgodsdienst instelden. Wist je trouwens dat het Credo een romeinse wet was?
Het allerbelangrijkste van geloven is de waarde van alles erkennen. Hierbij wordt nogal eens vergeten dat je dit ook moet doen met je medemens. Een geloof mag je uitdragen, maar zeker nooit opleggen. En wie zegt dat wat jij gelooft ook inderdaad het juiste is?
In ieder geval heeft Andries zijn excuses aangeboden aan de leden. Jammer. Dit had een mooi moment geweest om eens te laten zien dat christenen ruimdenkend zijn. Blijkbaar is er een groep die er anders over denkt. Alleen weet deze groep je het leven behoorlijk zuur te kunnen maken, over christelijk gedrag gesproken. Het is juist deze groep extremisten die eens de oren flink gewassen moet worden.

Yes, I spreek nederlands.

Een paar weken geleden kwam een man op de zaak, en vroeg of wij zijn vintage platenspeler konden repareren die hij op een brocante had gekocht. Vintage, brocante? Het eerste woord komt uit het Engels en betekent zoiets als ouderwets of antiek. Brocante komt uit het Frans en betekent antiekhandel, maar kan ook gebruikt worden voor een rommelmarkt.
Het schijnt nog steeds mode te zijn om Engelse woorden te gebruiken terwijl ze allang een Nederlandse tegenhanger hebben. Pak bijvoorbeeld het Engelse woord monitor. Daar zegt iedereen wel beeldscherm tegen en tegen keyboard wordt ook toetsenbord gezegd. Maar bijvoorbeeld te technische dienst van een bedrijf heet ineens maintenance.
Dat ik op dit verhaal kom, komt door het programma Kassa van gisteren, waar de verkooppraktijken van Pretium Telecom, een maatschappij waar ik ook over geschreven heb, weer eens toegelicht werden. De advocaat ven het bedrijf zat zo met Engelse woorden te gooien, dat mijn vriendin even de draad kwijt raakte.
Misschien wordt het weer eens tijd dat Dingetje een plaat gaat maken als vervolg op "praat geen poep?".
See you,
Robert.

vrijdag 13 februari 2009

Scheuvel

Binnenkort moeten alle "leenreclame's" op televisie voorzien zijn van een logo. Deze bestaat uit een mannetje die met een ketting aan een blok vastzit. De diverse maatschappijen hebben natuurlijk geprotesteerd, met DSB en haar dochtermaatschappijen voorop. Nu vraag ik mij af of veel redenen, die in de reclames genoemd worden, wel legitiem zijn. Een lening afsluiten omdat je je keuken zat bent, of omdat je een serre wilt aanbouwen. Voor de eerste reden zou ik mij rot schamen, en eigenlijk het advies geven om het geld op een rekening te zetten, lekker rente te trekken, en dan later een veel mooiere keuken te kopen. De tweede reden zou meer iets zijn voor een hypotheek.
Wat mij opvalt is het logo van de DSB-bank. Daar is een schaatser in verwerkt. Nu is het Groninger woord voor schaats scheuvel. Het woord scheuvel heeft ook de betekenis van mal mens of dom figuur. Zou dit de gedachte zijn achter het logo?
Groetjes,
Robert.