Een goed begin.

Was ik gisteren nog vol vertrouwen over een goed begin, is deze hoop even de grond in geboord. Ik blogde gisteren al, dat ik rondliep alsof ik een jetlag had. Het bleek iets anders. Gisteren had ik al moeite om mijn ogen open te houden. Ik gaf oud en nieuw daarvan de schuld, ik ging pas rond twee uur naar bed. Ik dacht, als ik vanavond eens vroeg mijn bed in duik, is alles morgen weer weg. Bijna goed. In no-time had mijn bed meer weg van een braadoven, met mij als ingezetene. In plaats van te gaan slapen, werd het dus een nachtje sudderen. Rond een uur of drie werd ik gaar wakker. Na wat gedronken te hebben, en daarmee wat stoom te hebben af geblazen, dook ik terug in het nest. Oké, ik strompelde terug, en ging heel voorzichtig liggen. Ik was mij een partij duizelig.
Maar ja, op vrijdag ga ik normaal op de fiets naar het werk. Hier was vandaag natuurlijk geen kijk op. Mijn oor gloeide, dus een oorontsteking lag op de loer. Ik besloot mijzelf te trakteren op een busritje langs de Amstel. Op deze lijn rijden omgebouwde volksbusjes, en zo werd ik voor vier strippen van huis naar de zaak gereden.
Overigens voel ik mij nu een stuk beter. Maar ja, het is nog geen avond.
Groetjes,
Robert.