Paniek.

Maandag stond bij mij ineens de telefoon roodgloeiend. Bij diverse mensen was de indruk ontstaan dat de strippenkaart per direct ongeldig was verklaard in Rotterdam en dat er alleen nog maar gereisd kan worden met de chipkaart. Oorzaak was een bericht op het journaal waarbij een Rotterdamse wethouder trots een stempelautomaat verwijderde. Bij de invoering heb ik mijn twijfels. Volgens mijn gegevens zijn er toch nog wat problemen en bezwaren. Inmiddels is ook gebleken dat je, zonder dat je het zelf in de gaten hebt, kunt zwartrijden. Als je toevallig langs een tweede automaat loopt, kan het gebeuren dat je per ongeluk uitcheckt. En wie is er dan fout? In ieder geval kan het best druk gaan worden bij de consumentenorganisaties.

Epd

Afgelopen week was er weer wat beroering over het elektronisch patiënten dossier. Op misbruik komen zware straffen te staan zodat niemand er ook maar aan zal denken. In België werd zaterdag aangetoond hoe kwetsbaar een systeem kan zijn. Door een computervirus bleken de computers in een ziekenhuis in Bonheiden toch niet zo veilig als gedacht. Zo zie je maar weer dat een combinatie van Windows, een netwerk en interessante gegevens alles kwetsbaar maakt. Vandaar dat ik nog steeds het EMD, het elektronisch medisch dossier als oplossing zie. Hierbij zijn de gegevens centraal bij de huisarts opgeslagen, en krijgen anderen deze alleen na tussenkomst van hem. Bij het EPD heb je niets meer in de hand, en moet je maar hopen dat alles goed gaat. Er zijn dan wel straffen, maar die worden pas uitgedeeld als misbruik is bewezen. Op dat moment is het voor jou waarschijnlijk al te laat.

Nederlanders in België

Zaterdag was ik in Wuustwezel, een plaats tussen Breda en Antwerpen gelegen. Ik moest naar een klant die voorheen een winkel had in Brasschaat. In deze plaats sterft het van de Nederlandse belastingvluchtelingen. Bijkomend probleem is dat deze mensen zich ook totaal niet hebben aangepast aan hun leefomgeving. Als je dan als Nederlander in die omgeving komt, moet je eerst alle zeilen bijzetten om ook maar een greintje vertrouwen te krijgen. Dit is zeer goed te begrijpen, zelfs ik heb een aantal aanvaringen met mijn "landgenoten" gehad. Bijkomend probleem is dat een Belg ten aller tijden zich netjes probeert te gedragen, terwijl we in Nederland gewend zijn onze mond open te trekken. Ik heb twee keer misdragingen van Nederlanders meegemaakt. De eerste keer was in een videotheek, waarbij iemand een paar dagen te laat was met het inleveren van een filmpje. De boete daarvoor bedraagt drie euro. In plaats van deze te betalen, ging dit figuur proberen hier onderuit te komen en bleef maar zeuren. Tenenkrommend stond ik de discussie aan te horen. Uiteindelijk heb ik mij ermee bemoeid, en mijn mond op Nederlandse manier opengetrokken. De man betaalde, en droop af. De winkelier vroeg mij of dat de manier was waarop de middenstand in Nederland met de klanten omging. Ik moest vertellen dat dit inderdaad zo is.
Een tweede geval was een Fries die Nederlandse satelliettelevisie wilde ontvangen. Hij vond dat de handelaar dat voor hem in orde moest maken. Ook deze man bleef maar zeuren, en de winkelier bleef correct. Ook hier greep ik in, en vroeg de man of hij zich wat meer als gast wilde gaan gedragen, en vroeg hem wat er nog meer nodig was om hem te overtuigen dat de winkelier hem echt niet kon helpen.
Zelf kom ik privé geregeld in Antwerpen. Op sommige ritten, meestal op tweede kerstdag en Koninginnedag, gaat mijn vriendin mee. Na het werk duiken we dan 't Stad in. Wat mij dan direct opvalt, is het lawaai wat Nederlanders daar veroorzaken. Over straat naar elkaar schreeuwen en luid praten. En vaak die outfits, alsof men zo van het strand komt! Wat dat betreft heb ik het geluk dat ik een aantal jaren in België rondloop, en mij inmiddels aardig aangepast heb, tenminste, dat vind ik zelf. Een van mijn klanten vind het een vreemd gehoor, dat ik Vlaams spreek met een Nederlandse tongval, en hij vroeg mij ook waarom ik dat zo doe. De reden is heel simpel. Als ik in België ben, ben ik diegene die zich moet aanpassen. Verder zitten er redelijk wat verschillen tussen het Vlaams en het Nederlands, wat, soms leuke, begripsverwarringen tot gevolg kan hebben.
Wat dat betreft vind ik het werken in België best wel leuk, het is zo dichtbij, en toch een compleet andere cultuur, waarin vooral de persoon een belangrijke rol speelt. Ik heb in het begin best moeite gehad om het vertrouwen van de Belgen te krijgen, maar als je die eenmaal hebt, gaat men door het vuur voor je. Zeker wat dat betreft kunnen we in Nederland nog wel wat leren. En als je de volgende keer in België bent, gedraag je dan eens, en geniet van de gastvrijheid. Maar hou het besef dat je te gast bent.
Groetjes,
Robert.

Remmen!

Vanmorgen had ik weer een van mijn grootste ergenissen op de snelweg, remmen. Ik voeg mijn wagen in bij Amstelveen. Mijn ritje gaat via de A9, de A2, S110 en S112 naar Amsterdam-noord. Nadat ik ben ingevoegd, rij ik achter een auto die ik graag wil inhalen. Ik kom daardoor achter een Porsche te rijden die, zoals gewoonlijk, te hard rijdt. Ineens zie ik de remlichten van mijn voorganger aangaan, en binnen een paar tellen hang ik zowat op meneer zijn achterbumper, en de wagens op de rechterbaan passeerden ons natuurlijk. Ik kon niet anders doen dan bijremmen en mijn claxon en grootlicht gebruiken. De man liet in ieder geval weer zijn rem los. Hij wees wel naar de flitspaal. Het word eens tijd dat er weer flink bekeurd gaat worden op nodeloos remmen.
Groetjes,
Robert.

Onbeleefd

Gisterenavond parkeerde ik mijn wagen in Amsterdam. Ik haal op donderdag mijn vriendin uit het werk. Waarschijnlijk kwam het door het tikkend geluid van mijn differentieel, in no- time stond er een vrouw naast mijn wagen. "Je bent tegen mijn auto gereden. Ik kon het boven horen." Ze had het dus niet gezien, en ik meende ook gewoon tegen de stoep gereden te zijn. Ik kan het niet zien, dus ik ontkende het niet. "Laat de schade dan maar zien." "Doe niet zo bij de hand. Met dit licht kan ik het niet zien. Ik ga uw nummer noteren." Ik had hier verder geen zin in. Iemand die meent zo een toon te moeten aanslaan, daar praat ik niet eens mee. De vrouw heb ik niet meer gezien. Ik wacht af.

De chipkaart.

"Goedenavond chauffeur. Piep. " Zo zal het steeds vaker gaan klinken nu in meer steden de OV- chipkaart wordt ingevoerd. Ook al is het ding onbetrouwbaar, en is de privacy in het geding, hij komt. Is het bij de strippenkaart nog zo dat je van tevoren weet wat je moet betalen, de chipkaart kan nog wel eens voor verrassingen zorgen. Op de sites van de vervoersbedrijven kun je wel een indicatie krijgen van de prijs, maar een garantie is het niet. Je betaalt bij aanvang van de reis namelijk altijd vier euro. Bij het beëindigen van de rit, wordt het restant teruggestort op je kaart. Dit betekent dat, als je niet kunt uitchecken om wat voor reden dan ook, je vier euro lichter bent. En zie die maar eens terug te krijgen.
Ik ga nog maar even een strippenkaart scoren, zolang het nog kan.

Dooi

Wat een omslag, hè? Een paar dagen geleden stond half Nederland nog op het ijs, en nu is het ijs alweer verdwenen en heeft het gure winterweer plaats gemaakt voor triest regenachtig weer. Is het nou nooit mogelijk om een gemiddeld weer te regelen? Gewoon, een beetje zon en een paar graden boven nul?
Groetjes,
Robert.